وصیت نامه شهید «بهمن بیرانوند»؛

اطاعت از ولایت فقیه را واجب بدانید و جان فدا کردن در این راه را هدف خود بدانید

تاریخ انتشاريکشنبه ۱۶ شهريور ۱۳۹۹ ساعت ۱۴:۲۴
کد مطلب : ۳۵۰۱۸۸
در فرازی از وصیت نامه شهید «بهمن بیرانوند» آمده است: اطاعت از ولایت فقیه را واجب بدانید و جان فدا کردن در این راه را هدف خود بدانید هرگز از کمبود چیزی شکایت نکنید. به یاد جان دادن رزمنده ها باشید که چطور غریبانه جان می دهند.
اطاعت از ولایت فقیه را واجب بدانید و جان فدا کردن در این راه را هدف خود بدانید
به گزارش "ایثار واحد لرستان" «بهمن بیرانوند» یکم فروردین ۱۳۴۲، در شهرستان بروجرد دیده به جهان گشود. پدرش طهماسب و مادرش فاطمه نام داشت. تا دوم متوسطه در رشته انسانی درس خواند. به عنوان بسیجی و با سمت تخریب چی در جبهه حضور یافت. سوم اسفند ۱۳۶۲، در هورالهویزه بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او گلزار شهدا شهرستان بروجرد است.
 
وصیت نامه شهید
 
بسم الله الرحمن الرحيم
 
«من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضى نحبه و منهم ينتظر وما بدلوا تبديلا»
 
با درود فراوان بر رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی و با سلام بر تمامی رزمندگان جبهه های حق علیه باطل و با سلام بر روح پرشکوه شهیدان از صدر اسلام تاکنون و با آرزوی پیروزی برای رزمندگان اسلام و آزادی اسرای ما از چنگال مزدوران آمریکایی.
 
اینجانب بهمن بیرانوند در سلامت کامل با روحیه ای مملو از عشق به الله در بیست و شش فروردین سال 1362 وصیت نامه خود را نوشته و به شرح زیر می باشد:
 
ابتدا از پدر و مادرم و برادرانم و خواهرم و پدربزرگ هایم و مادربزرگ هایم و عموهایم و دایی هایم و تمام دوستان و آشنایان خواهشمندم که اگر از من ناراحتی دارید، که من میدانم آنقدر در میان شما خوب و از خودگذشته نبودم که از من ناراحتی نداشته باشید، ولی خواهشی که از شما دارم این است که مرا حلال کنید و هر وقت که به یاد من افتادید برای من فاتحه بخوانید و آرزوی بخشش گناهانم را از خداوند الرحمن خواستار شوید.
 
و از مادرم خواهشمندم که برای من گریه نکند بلکه برای مظلومیت و غریبی ۳ امام حسین (ع) گریه کند و از پدرم خواهشمندم که به آشیخ علی گودرزی بگویند که نماز مرا بخواند، زیرا من در حالت حیات پشت سر او غیبت کردم.
 
وصیتی به برادران رزمنده ام و ملت دلیر و قهرمان پرور ایران زمین دارم. برادر عزیزم خواهر رزمنده ام به یاد آوریم روز خواری و روز از خود و خدا بیگانه بودن را به یاد آوریم، روزی که همچون حیوانی پست غرق در لذتهای نفسانی بودیم.
 
البته بهتر است بگویم که هر روزی که می گذشت و نسلهای تازه ای پای به جامعه می نهادند آنها در همان روزهای اول انسانیت خود را از دست می دادند و در حقیقت حیات معنوی آنها خاتمه پیدا می کرد و همچون حیوانی بی شعور در دنیای مادیات عمر خود را سپری می کرد و در همان اوان، زندگی را ترک گفته و از لحاظ معنوی میمرد.
 
البته بایستی متذکر شوم که این حرفها را که گفتم گروه خاصی نیز بودند که این صفتها را نداشتند و در همان موقع که ما در جهل و گمراهی بودیم اینان از مقربان درگاه خداوند بودند و روز به روز نیز در باب معنوی پیشرفتهای فراوان داشتند.
 
خوب برادر و خواهر دردهای گذشته را بازگو کردم. حال قدر و ارزش این انقلاب را بهتر بدانیم و بیشتر درباره این انقلاب فکر کنیم و فداکاری کنیم. همان طوری که قبلا خیلی فداکاری کرده ایم پس بیشتر فداکاری کنیم و به تزکیه نفس بپردازیم تا همچون گذشته نباشیم که به لطف خداوند الرحمن امروز مانند گذشته نیستیم بلکه خیلی فرق کرده ایم تا جایی که جوانان ما با آن همه فساد این قدر الآن پیشرفت کرده اند که آقا امام زمان (عج) را می بیند و آقا به دعای توسل آنها می آید و آنها را در شب حمله یاری و پرستاری می کند تا اینجا پیشرفت کرده ایم.
 
پس شکر گزاره خداوند رحمان باشیم که این همه نعمت را به ما مردم ایران عنایت فرمود و ما را از جهل و گمراهی نجات داد.
 
به عنوان دومین وصیتم از شما مردم قهرمان و مسلمان ایران خواهشمندم که اطاعت از ولایت فقیه را واجب بدانید و جان فدا کردن در این راه را هدف خود بدانید. هرگز از کمبود چیزی شکایت نکنید. به یاد جان دادن رزمنده ها بیفتید که چطور غریبانه جان می دهند.
 
از همه آنهایی که مرا می شناسند یا مرا دوست می دانند از آنها می خواهم که راهم را نیز دوست داشته باشند و تا مرز شهادت کوشا باشند. یار و یاور امام باشید و هرگز از امام امت دست نکشید. وقتی که نام امام را گفتند سه ۳ بار با صدای بلند صلوات بفرستید. زیرا شیاطین از گفتن صلوات شما ضربه می خورند.
 
در خاتمه بگذارید بگویم به جان امام قسم در زندگی تنها آرزویی که داشتم پاسدار شدن بود و شهادت. و چه زیباست جنگیدن و شهید شدن در میدان نبرد حق علیه باطل به رهبری امام امت. از شما خواهشمندم که روی قبر من این جمله را بنویسید: «فدایی امام بود و خون سرخ را به مرگ سیاه ترجیح داد».
 
خداوند یار و یاورتان باد. دعای همیشگی از یادتان نرود. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار.
 
 
 
انتهای پیام/