همسر شهید غلامرضا غیاثی؛

بزرگترین افتخارم پرستاری از وی بود

تاریخ انتشاردوشنبه ۴ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۷:۳۲
کد مطلب : ۳۱۶۴۵۸
همسرش بهجت ارزه گر از خاطرات تلخ و شیرین سال های زندگی مشترکش با این شهید بزرگوار برایمان گفت، خاطراتی که اشک و لبخند را یکجا بر صورتش نشانده بود و مثل حال و هوای این روزها پاییزی اش کرده بود.
بزرگترین افتخارم پرستاری از وی بود
به گزارش ایثار از ایلام به نقل از طلیعه زاگرس؛ همسرش بهجت ارزه گر از خاطرات تلخ و شیرین سال های زندگی مشترکش با این شهید بزرگوار برایمان گفت، خاطراتی که اشک و لبخند را یکجا بر صورتش نشانده بود و مثل حال و هوای این روزها پاییزی اش کرده بود.
شهید غیاثی متولد ۱۴ آذر ۱۳۳۳ در ایلام بود. شغل معلمی را انتخاب کرده بود و در این راه نیز بسیار فعال بود اما سال ۷۹ تروریست های کوردل او را در مقابل منزلش مورد حمله مسلحانه قرار دادند و تیرشان باعث قطع نخاع وی و خانه نشین شدنش به مدت ۱۸ سال شد.
خانم بهجت ارزه گر گفت: وقتی سال ۶۳ با این شهید بزرگوار ازدواج کردم دوشادوش هم سختی های زندگی را تحمل کردیم تا زندگیمان را بسازیم. ماحصل عمرمان سه دختر شد و علی رغم تمام مشکلات موجود برای یک زندگی مشترک کنار هم به خوبی و خوشی زندگی می کردیم.
خانم ارزه گر که خود یک دبیر بازنشسته آموزش و پرورش است افزود: یکی از این مشکلات در زندگی مشترک تحمل شرایط سخت زندگی در دوران دفاع مقدس بود همه در مضیقه و مشکلات بودند اما همدلی و اتحاد مانع از غلبه مشکلات بر روحیه ها بود. همسایه از همسایه خبر داشت و به کاستی های هم رسیدگی می کردند و مایه آرامش هم بودند.
او در مورد همسر شهیدش نیز اظهار داشت: شهید غیاثی علی رغم بستری بودن در خانه و تحمل رنج ناشی از ترور محبت خود را از کانون خانواده اش دریغ نمی کرد. هوای دخترها را داشت و محبتش را به پای همه مان می ریخت. با اینکه خانه نشین شده بود اما برای رفع مشکلات مردم هر کاری که لازم بود انجام می داد. تلفنی مسایل مردم را پیگیری می کرد و گره از کارشان می گشود، هیچ کس نا امید از پیشش نمی رفت.
خانم ارزه گر در میانه بیان خاطراتش از شهید غیاثی در حالی که اشک بر صورتش را جاری بود گفت: کاش زنده بود و سالیان سال از او پرستاری می کردم، اوقات تلخی نمی کرد و بزرگترین افتخارم پرستاری از وی بود.
این همسر شهید افزود: در خصوص نماز به جوانان توصیه داشت، علاقه اش به رهبری و ولایت فقیه زاید الوصف بود. چند بار قبل از ترور به دیدار رهبری رفته بود و بعد از مراجعتش از این دیدار ها مدام از دیدارش با شور و شوق زایدالوصفی تعریف می کرد و هربار منتظر دیدار بعدی بود.
بهجت ارزه گر ادامه داد: پس از ترورش دو ماه و نیم در بیمارستان بقیه الله تهران بستری بود. در این مدت خانواده رهبر انقلاب از ما غفلت نمی کردند مدام پیگیر حالش بودند، در روضه ها برایش دعا می کردند، حتی رهبر انقلاب هم یک چفیه در آن زمان به شهید غیاثی اهدا کردند. از طرف مرحوم آیت الله بهجت نیز توصیه شد مخلوط آب زمزم و تربت امام حسین(ع) برای شهید فرستاده شود که تا دوسال ادامه یافت و این کارها باعث ارتقای روحیه او و ما می شد. هر زمان دردی در وجودش حس می کرد با انداختن چفیه اهدایی رهبر انقلاب آن را تسکین می داد.
در آخر این همسر شهید گفت: نه انتظاری و نه خواسته ای از هیچ کس ندارم و امیدوارم خداوند حامی دلسوزان نظام اسلامی باشد. فقط از آقای رستمزاد مدیرکل آموزش و پرورش ایلام که برای مراسم سالگرد حاج غیاثی مراسمی در اداره کل برگزار کرده بودند کمال تقدیر و تشکر را دارم که بزرگوارانه به یاد شهید غیاثی بودند.
نویسنده : فرشته سنجیده
انتهای پیام/