مصاحبه ایثار رضوی با بخشدار بخش جنگل رشتخوار

ما فرزندان شهدا می بایست بیشتر از بقیه احساس مسئولیت کنیم

تاریخ انتشارسه شنبه ۱۱ شهريور ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۵۸
کد مطلب : ۳۴۹۴۳۸
رضا رأفتی فرزند شهیدی که بخشدار بخش جنگل شهرستان رشتخوار است و تاکید دارد که فرزندان شهدا باید بیش از بقیه کار و پشتکار داشته باشند.
ما فرزندان شهدا می بایست بیشتر از بقیه احساس مسئولیت کنیم
به گزارش ایثار واحد خراسان رضوی، به مناسبت هفته دولت، سالروز شهادت شهیدان رجایی و باهنر به دست منافقین کوردل، به سراغ فرزند شهیدی رفتیم که با وجود تمامی مشکلات پیش رو بازهم با عزم و اراده توانسته پس طی کردن پله های طرقی به سمت بخشدار بخش جنگل شهرستان رشتخوار منصوب شود و در خدمت مردم شهید پرور و انقلابی این بخش راه پدرس را ادامه دهد.
*********************
ابتدا از خودتان برایمان بگویید: من رضا رأفتی متولد سی ام شهریور ماه سال 1363 در روستای کریز بخش کوهسرخ شهرستان کاشمر می باشم، هنوز چند روزی تا شش ماهگی‌ام مانده بود که خبر رسید پدرم در 24 اسفند و در عملیات بدر، جزیره مجنون همراه همرزمانش آسمانی شده و من، دو برادرم و مادرم دیگر او را نخواهیم دید. پدرم شهید عبدلله رأفتی متولد دوم فروردین ماه سال 1333 بود و شغلش کشاورزی و دامپروری بود، خدارو شکر وضع مالی مناسبی در آن زمان داشته که پس از شروع جنگ و بازگشت بردارش از جبهه او نیز ترقیب می شود و به عنوان بسیجی به جبهه می رود.
دوران کودکی و نوجوانی شما چگونه گذشت: دوران تحصیل ابتدایی و راهنمایی در کوهسرخ بودم و در همان سال‌ها بود که پیکر پدرم پس از 9 سال شناسایی شد و برای خاکسپاری به روستایمان آوردند که پیکرش با استقبال با شکوه مردم به در آرامستان روستا آرام گرفت، پس از آن برای ادامه تحصیل به کاشمر رفتم و در دبیرستان شاهد این شهر مشغول تحصیل شدم، تمام فکرم در آن روزها فقط قبولی دانشگاه بود.
آیا در قبولی در دانشگاه موفق شدید: بله، همان
سال‌ها در دانشگاه شاهد تهران و رشته مدیریت آموزشی قبول شدم و برای تحصیل به تهران رفتم، پس از آن نیز در کارشناسی ارشد رشته مدیریت برنامه ریزی دانشگاه تهران قبول شدم و همزمان نیز در وزارت علوم مشغول به کار شدم.
تهران ماندگار شدید ولی بازگشتید، ماجرا چه بود: تقریبا بله ولی خوب دلم در سرزمین مادریم بود، پس از آن در همان رشته مدیریت برنامه ریزی دکتری قبول شدم و تقریبا تهران ماندگار! ولی پس اتمام تحصیلم دیگر دلم در غربت طاقت نیاورد و با پیگیری‌های قانونی به استانداری انتقالی گرفتم و به استانداری خراسان رضوی آمدم.
روحیه پدرتان چگونه بود: همانطور که گفتم من 6 ماهه بودم که پدرم به شهید شد، ولی از وصیت نامه و نوشته‌های به جای مانده‌ایشان و هم‌چنین خاطرات و صحبت‌های بزرگترها به خصوص عمویم که از جانبازان دفاع مقدس نیز هست خیلی شنیده‌ام که ایشان در حق الناس و حلال و حرام بسیار حساس بوده، حتی در وصیت‌نامه ایشان بیشتر به مسائل مالی با توجه به کار کشاورزی ایشان پرداخته ، هم‌چنین پدرشهیدم به ولایت فقیه و امام راحل علاقه بسیار داشتند و در وصیای ایشان نیز بارها تاکید شده که به همه ما درس ولایت مداری و تابعیت از امر ولایت فقیه داده است.
آیا تا به حال از پدرتان در کارها کمک خواسته اید: بله بارها، بر طبق آیات قرآن و روایات متعدد شهدا زنده اند و در نزد خداوند روزی می‌گیرند و هم چنین ناظر اعمال ما هستند و من هم به این اعتقاد دارم که نظارت همیشگی ایشان به اعمال ما نه تنها به کمک خواستن از ایشان ختم نمی شود، بلکه به ما همیشه در حال نظارت
توسط ایشان هستیم و باید تمام تلاش ما برای رضای خدا باشد و  کاری کنیم که خدا و اولیای خدا و شهدا از ما راضی باشند و قطعا آنها در وقت سختی به ما کمک خواهند کرد، ما هرچه داریم از شهدا داریم.
ارتباطتان با فرزندان و خانواده شهدا چگونه بوده: در دوران نوجوانی که خوب به خاطر حضور در مدرسه شاهد ارتباط زیادی داشتم، ولی پس از رفتن به تهران متاسفانه این ارتباط قطع شد تا زمانی که به بخش جنگل آمدم که با هماهنگی با بنیاد و بسیجیان به دیدار خانواده معظم شهدا و ایثارگران به صورت دوره‌ای می روم و می دانم که بیشتر از آنکه ما برای آنها سودی داشته باشیم آنها برای ما سود دارند و به حال خراب ما کمک می کنند و راه درست را نشان می‌دهند.
آیا شما برای زنده نگه داشتن یاد شهدا کاری کرده‌اید: من معتقد به کلام نورانی مقام معظم رهبری هستم که می‌فرمایند:"زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست" هستم و همیشه در آغاز برنامه های اداری نسبت به قرائت وصیت نامه شهدا تاکید دارم تا برای همه ما یادآوری شود که برای هر میز در این کشور چندین شهید جانشان را فدا کرده اند، همچنین نصب تمثال شهدا نیز جزو کارهای فرهنگی خوب است که با شهرداری‌ها و دهیاری‌ها و بنیاد شهید وامورایثارگران همکاری لازم برای این کار صورت گرفته که بسیار جای تقدیر دارد.
آیا پیشنهاد خاصی برای ترویج فرهنگ ایثار شهادت دارید: با توجه به شرایط کنونی جامعه و نیاز روز افزون جامعه به فرهنگ ایثار و شهادت و به قولی ایثار اجتماعی علاوه بر تصاویر شهدا که گفتم، مصاحبه و ثبت خاطرات شهدا و ایثارگران، راه اندازی نشریات
فرهنگی و اجتماعی محلی در خصوص شهدا به خصوص حضور بیشتر مسئولان در میان خانواده معظم شهدا و ایثارگران برای یادآوری از خودگذشتگی آنها از ملزومات کار فرهنگی در حوزه ترویج ایثار و شهادت می باشد.
کار و رفتار شما به عنوان فرزند شهید با دیگران چه تفاوتی دارد: صد البته ما باید ادامه دهنده راه شهدا باشیم، ما بایستی بیشتر از بقیه احساس مسئولیت کنیم، نه تنها با حرف و کارهای فرهنگی بلکه با رفتار و عملمان، یعنی این نباشد من بگویم فرزند شهیدم، از پدرم و شهدا بگویم ولی خودم از بقیه دلسوز تر نباشم، خودم از بقیه کمتر کار بکنم، بلکه بلعکس من بایستی بیشتر از دیگران زحمت بکشم،بیشتر کارکنم، بیشتر تلاش کنم، توقعاتم کمتر باشد، چون برای این کشور ما خون داده ایم و ما فرزندان شهدا و ایثارگران باید بیشتر قدرش را بدانیم، این یعنی فرهنگ شهادت و ادامه دادن آن راه، راه کسانی که خون دل خوردند، جانشان را دادند تا مردم در آرامش باشند و حالا هم ما باید راه آنها را برویم نه اینکه بگوییم چون آنها جانشان را دادند حالا ما باید از مردم طلب کار باشیم، نه خیر ما هم راه پدرانمان را می رویم.
راه حل علمی با توجه به رشته تحصیلی شما در سیره عملی شهدا چه چیز است: گزینش افرادی برای مسئولیت که مثل شهدا فکر و عمل می کنند، داشتن تخصص حرفه ای خوب است اما کافی نیست، باید مسئولیت پذیر باشد و هدفش رشد کشور باشد، باید دلسوزانه و با سختی کشیدن به مسئولیت رسید، نه هر کسی که مسئولیت دارد یا مثلا ظاهر سالمی دارد، بلکه باید باطن و عملکردش هم شهدایی باشد. آن وقت می شود
که ما به سمت پیشرفت و توسعه همزمان برویم.
به عنوان آخرین سوال، اگر پدرتان زنده بود از شما چه توقعی داشت: اگر پدرم اینجا بود از من می‌خواست در محل کارم و تصمیمات رعایت حق الناس و بیت المال را به شدت انجام دهم، حق و ناحق نکنم و حق مظلوم را از ظالم بگیرم، حامی مظلومین باشم و من هم با این حال که او حضور فیزیکی در کنارم ندارد بازهم حضور او را حس می کنم و تمامی سفارشات او در وصیت نامه‌اش گفته است را سعی می‌کنم مو به مو اجرا کنم و امیدوارم همه مسئولان ما به یاد داشته باشند که چه زحماتی برای این کشور کشیده شده و هر روز شاهد پیشرفت روزافزون میهن اسلامی‌مان باشیم! انشالله.
در پایان از زحمات مردم و مسئولان شهرستان تشکر می کنم و برای توفیق تمامی کسانی که به این مردم و نظام خدمت می کنند و هم چنین سلامتی مقام معظم رهبری (مدظله العالی) دعا می کنم و از خداوند ممنان می خوام که مارا ادامه دهنده راه شهدا قرار دهد.


علی رحیمی خبرنگار ایثار رضوی در شهرستان رشتخوار